Marischka de Jager – Rose Erft het Huis van Haar Vader aan de West Straat en Wil Er Nu Van Af, ’Hij Leefde voor Zijn Spullen, Bewaarde Alles’
Rose Bakker voor het dicht getimmerde huis van haar over leden vader aan de West Straat. „Er ligt hier een hele geschiedenis.” (foto Red Mouse)
Erft het Huis van Haar Vader aan de West Straat en Wil Er Nu Van Af, ’Hij Leefde voor Zijn Spullen, Bewaarde Alles’
Regio Noord Kop
Noord Kop Den Helder
Den Helder – De twee ramen aan de voor kant van de woning aan de West Straat zijn dicht getimmerd met houten platen. Waar door je als toe vallige passant zal denken, dat het hoort bij al die andere dicht getimmerde panden op het rijtje, waar nieuwe appartementen zijn gepland. Maar het verwaarloosde huis is eigen dom van Rose Bakker. Ze erfde het van haar vader Pieter Bakker, die, een klein jaar voor zijn dood eind 2024, uit zijn huis werd gezet, om dat hij niet meer goed voor zich zelf kon zorgen.
Als enige erf genaam wist Rose Bakker, dat ze het huis aan de West Straat zou erven. Ook al had haar vader wel eens in een boze bui geroepen, dat hij haar zou onterven. „Maar ik Stond Gewoon in Zijn Testament”, zegt ze. Ze heeft net af scheid genomen van een makelaar, die het huis van binnen en buiten heeft bekeken. Met de verkoop van de woning, die al decennia lang in bezit is van de familie, komt er een definitief einde aan haar verbinding met haar vader, ook al had ze al jaren geen contact meer met hem. „Ik Wist Ook Niet, dat Hij uit Zijn Huis was Gezet, dat Was Me Nooit Verteld. Mijn Moeder Wist Het Wel, maar Wilde Mij Daar Niet Mee Belasten. Op het Moment, dat Mijn Vader Over Leed, Was ik in het Huis van Mijn Moeder in Julianadorp. Zij Had een Dag Daar Voor Haar Knie Gebroken, waar voor Ze in het Zieken Huis Lag. Er Werd Gebeld op de Huis Telefoon van Mijn Moeder; die Nam ik Op. Waar door ik Heel Toe Vallig Zelf te Horen Kreeg, dat Mijn Vader was Over Leden. Die Zelfde Dag Nog Zaten We een Uitv Vaart te Regelen.”
Pieter zit in een hotel, hij liet zijn koophuis verkrotten. ’Ik kan toch niet op straat gezet worden?’
Pas toen hoorde ze dat haar vader uit huis was gezet en drie maanden in Hotel Den Helder had gewoond. „Hij is Nog Wel Even Terug Gekeerd naar Huis, Na dat Ze Het Hebben Schoon Gemaakt en Voor een Groot Deel Hadden Leeg Gehaald. Toen Wij Hier voor het Eerst Kwamen Kijken, Zag ik Al Gelijk, dat Er Spullen Waren Verdwenen. Die Bewaarde Hij Boven in Kisten. Die Spullen Zijn Niet met Zijn Toe Stemming Op Geruimd; dat Had Hij Nooit Goed Gevonden. Ik Heb in Zijn Berichten Geschiedenis op Zijn Telefoon Kunnen Lezen, dat Ze in een Container Zijn Af Gevoerd: Art Deco Beelden, Kunst. Hij Leefde voor Zijn Spullen, Kon Niets Weg Doen en Bewaarde Alles.”
Pieter Bakker Sr in zijn winkel aan de Keizer Straat. (foto familie Bakker)
Het waren ook spullen, die nog van haar opa en oma waren, die in de vorige eeuw de Horloge en Juwelier Zaak Bakker aan de Keizer Straat hadden. Rose heeft tal loze brieven gevonden, die haar oma schreef aan haar vader. „Mijn Opa is Jong Over Leden. Waar Schijnlijk Kreeg Hij een Hart Aan Val toen Hij Jongens Had Betrapt, die een Bootje aan de Keizers Gracht Hadden Los Gemaakt. Toen Zat Mijn Oma met die Winkel Op Gescheept. Alle Spullen Heeft Ze Toen van de Keizerstraat naar Het Huis aan de West Straat Gefietst. Alles Lag Op Geslagen in het Huis van Mijn Vader. Daar Lag een Complete Geschiedenis. Daar is Nu Niets Meer Van Over. We Vonden Alleen een Paar Op Gerolde Sokken in een Kist.”
Zo N ander half jaar na de dood van haar vader wil Rose Bakker af van het familie huis. Even had ze het wilde idee om het zelf om te gaan knappen, maar dat zou dan pas over een jaar of vijf in te passen zijn in haar leven. Om er zo lang niets aan te vertimmeren en het niet te onderhouden, is geen optie. Dat besef is er in middels wel. Van daar dat er door makelaars is gekeken hoe het in de markt kan worden gezet.
Wie door de rommel en verwaarlozing heen kijkt, kan de charme en potentie ontdekken, de voor en achter kamer bij voor beeld, gescheiden door in middels los hangende en suite deuren. Of de mis schien nog originele schouw in de hoek van de achter kamer, een los hangend plafondornament in de gang, de tuin met garage, die door loopt tot aan de Keizers Gracht. „We Hopen, dat Zr een Koper Komt, die Er Weer Wat Moois Van Kan Maken.”
De winkel aan de Keizer Straat. (foto familie Bakker)
Het eerste bezoek, dat Rose bracht aan het huis van haar over leden vader, bracht een hoop emoties teweeg. „Als Je Ziet Hoe Hij Daar Leefde. Ter wijl dat Hele Maal Niet Hoefde, Er was Gewoon Geld om de Woning Op te Knappen. Ik vond een Boekje van Hem, Waar in Hij van Alles Noteerde, Precies zo als Zijn Moeder, Mijn Oma, Ook had Gedaan. Daar in Stond, dat Hij gGeen Behandeling Meer Wilde. ’Ik Ben Op Gegeven’, Had Hij Geschreven. Heel Treurig. Dat Er Niemand Was, Waarmee Hij dat Kon Delen.”
Rose Had Lang Geen Contact met Haar Vader. „Hij Was Geen Gezins Man en Was Er Niet voor Mij en Mijn Moeder. Ze Zijn Ook Gescheiden Toen ik Elf Was. Maar Toen ik Hier voor het Eerst Binnen Kwam, Stond er een Foto van Mij op de Schoor Steen Mantel, in een Zilveren Lijstje. Een Jaar of Zeven Tien Moet ik Daar Zijn Geweest. En op Tafel Lag een Boekje met Daar in Alle Maal Foto s van Mij.”
Rose Bakker op de trap in de woning van haar over leden vader. (foto Red Mouse)
Rose raakt er nog van geëmotioneerd als ze daa aan denkt. „We Waren Zo Ver van Elkaar Verwijderd Geraakt. En Je Leeft Toch Ook Gewoon Je Leven; op een Gegeven Moment Ben Je Er Niet Meer Mee Bezig. Tot Je Gaat Op Ruimen in het Huis van Je Vader, Je Brieven Vindt van Je Oma, er Mensen Langs Komen Om te Vertellen over Je Vader, Je Groot Ouders. Mijn Opa was bij Voor Beeld Meester Horloge Maker. We Hebben Hier Nog een Garage Verkoop Gehouden, die We Hadden Aan Gekondigd op Facebook, Alle Maal Dozen met Spullen. Oud IJzer en Zo. Toen Kwamen Er Ook Alle Maal Mensen Langs met Verhalen. Een Oude Jeugd Vriend, een Raads Lid, Waar Mee Hij Vroeger in de Gemeente Raad Zat. Ontroerend.”
Rose Bakker kijkt met haar oma naar over vliegende duiven in de achter tuin van de woning aan de West Straat (foto familie Bakker)
Noord Hollands Dag Blad, 21 april 2026, 19:00
Ronald Boutkan – College Houdt Vast aan Verklaring Op Stappen Wet Houder
Meer informatie
https://robscholtemuseum.nl/?s=Marischka+de+Jager
https://robscholtemuseum.nl/?s=Noord+Hollands+Dag+Blad
https://robscholtemuseum.nl/?s=Rose+Bakker
https://robscholtemuseum.nl/?s=Pieter+Bakker
https://robscholtemuseum.nl/?s=Horloge+en+Juwelier+Zaak+Bakker
https://robscholtemuseum.nl/?s=Hotel+Den+Helder
https://robscholtemuseum.nl/?s=West+Straat
https://robscholtemuseum.nl/?s=Keizer+Straat
https://robscholtemuseum.nl/?s=Keizer+Gracht
https://robscholtemuseum.nl/?s=Den+Helder
Plaats een reactie