Peter van Haperen – De Helden van overste Karremans (1) + Turkse Pers – Srebrenica Genocide + BNN VARA | Zembla – De Dutchbat tapes + KRO Netwerk – Thom Karremans interview, april 1998

Prins Willem Alexander en overste Thom Karremans in Bosnië (foto Wikipedia)

Is this for my wife, is this for my wife? (1)

Is this for my wife, is this for my wife? (2)

Is this for my wife, is this for my wife? (3)

Is this for my wife, is this for my wife? (4)

Is this for my wife, is this for my wife? (5) (alle foto NOS)

Ratko Mladic met Thom Karremans (foto Make A Gif)

De Helden van overste Karremans (1)

Geloof het, of niet, maar de lafaards van Srebrenica, krijgen eindelijk de beloning voor hun ‘ontstellende lafheid’ in het aangezicht van de vijand. Terugkeer reizen naar Srebrenica en ‘symbolisch’, het schamele bedrag van 5.000 euro. En dat voor hun enorme prestatie, het toelaten en meewerken aan het vermoorden van meer dan 8.000 moslim mannen. Dat is amper 62,5 eurocent per slachtoffer, daar doe je het toch niet voor? Zeker niet, omdat ze jaren lang te maken hadden met ‘onterechte’ negatieve publiciteit en kritiek.

Was die kritische bejegening wel zo onterecht? Hoe zat het ook al weer met die door de Verenigde Naties (UN) aangewezen moslim enclave, waar duizenden inwoners van Srebrenica hun toevlucht zochten op het kamp van het Nederlandse UN Bataljon in Potočari.
Op een mooie dag in juli 1995 barstte in Srebrenica de hel los, toen de Serviërs met Houwitser granaten af gingen vuren. Onze helden kropen angstig in hun bunker en merkten pas na de granaat beschietingen, dat ondertussen zo’n vijfduizend moslims die gevlucht waren voor de mortiergranaten, de compound op waren gestroomd om bescherming te zoeken bij de Nederlandse Militairen. In eerste instantie probeerden zij dat ook en zochten ook voor hen een plaatsje in de bij de compound horende fabriekshal.

Maar daar verscheen Ratko Mladić, iedereen herinnert zich de beelden van overste Thom Karremans, die bevend als een rietje en op van de zenuwen, de legendarische woorden sprak “Is this for my wife, is this for my wife?”, op het moment, dat Mladić hem een lampje voor zijn vrouw overhandigt. Op dat moment wist Mladić, dat hij met een uitgesproken lafaard te doen had en hij zich verder alles kon permitteren. Karremans had niets meer in te brengen, zijn laatste wapenfeit was de uitspraak ‘Don’t shoot the piano player’. Dat deed Mladić dan ook niet. Sterker nog, Karremans kreeg een drankje van hem. Maar omdat hij hem een waardeloze pianist vond, moest er wel iets gedaan worden aan de moslims op de compound.

Een dag later werden de moslims, die hun toevlucht hadden gezocht op de Nederlandse compound weggehaald. De Nederlandse Militairen werkten mee met het scheiden van de vrouwen en kinderen. Wist Karremans dan niet wat er met die mannen zou gaan gebeuren? Hij wist van een eerdere executie van negen moslimmannen en had daar zelfs foto’s van gemaakt. Maar erger nog, tijdens het scheiden van mannen en vrouwen, was het Karremans zelf die opmerkte ‘Het is net ‘Schindler’s list’! Daarbij had Mladić hem gewaarschuwd, dat hij hen als speenvarkens de keel zou doorsnijden. Toch ondernam Karremans niets, want hij vond, dat er geen onderverdeling was te maken tussen de ‘good‘ en ‘bad guys’ en Mladić was ‘sowieso’ een onaangename man. Het was de schuld van iedereen, behalve van Karremans.

Wat had Karremans kunnen en moeten doen? Duidelijk is wat zijn opdracht was: de compound ten koste van alles te beschermen. Had hij daar de middelen voor? Nee, maar dat is geen excuus, je bent Militair en nog wel van een UN vredesmacht en dat geeft mogelijkheden. Karremans had duidelijk de keus moeten maken. ‘Tot hier en niet verder’. Ik heb een bescherming taak en die zal ik ongeacht de consequenties uitvoeren.
Dat is taal, die iemand als Mladić verstaat. Natuurlijk had hij de mogelijkheid de compound zonder slag of stoot in te nemen, maar dat was een oorlogshandeling geweest, die de UN nooit over zijn kant had laten gaan. Mladić wist dat en had het nooit zover laten komen. Er zou wat geschoten zijn en verder onderhandeld. In ieder geval zouden de moslims nooit afgevoerd zijn. Zo niet, je bent Militair, dat is je taak, ga je niet verschuilen achter uitspraken. ‘We kregen van niemand hulp, niemand deed iets’ ‘Ik heb om luchtsteun gevraagd, maar die kwam niet’ ‘We zijn met proppenschieters op pad gestuurd.’ Allemaal waar, maar het was zijn taak om die moslims te beschermen. Het is zijn verantwoording, dat die moslims dood zijn!

Helaas, het feit is daar, de moslims zijn met talloze bussen afgevoerd. De achtergebleven Militairen zijn helemaal van slag en proberen er alles aan te doen om er achter te komen wat er verder ging gebeuren met hun beschermelingen en of ze hier verder iets in kunnen betekenen? Of toch niet?

Hoe ging het verder

Nee, vertelden sommigen van die militairen. We gingen een partijtje voetballen, want we kunnen toch niks doen. En we gingen in de zon liggen. We hebben het er onderling niet over gehad, wat er allemaal gebeurd was. Dat kwam na die tijd, toen we terug waren in Nederland. Toen kwamen we er pas achter wat de Nederlandse bevolking dacht van ons optreden daar. Zo oneerlijk, of wij er iets aan konden doen. Ze waren toch weg. Wat moesten we anders?

Dan dat partijtje in Zagreb. Of het zo erg was, dat ze een feestje hielden en de polonaise liepen en veel bier dronken. Ze waren toch maar mooi ontsnapt aan die Serviërs. Wat kon daar nu op tegen zijn? Prins Willem Alexander was er toch zelf ook bij, hij dronk ook een biertje en hoste ook mee, nog wel in gevechtspak met een band met de naam ‘Van Oranje’ er op. Wat te denken van bevelhebber Hans Couzy, die op de schouders werd genomen, een bierdouche kreeg voor zijn steun aan de helden, die spontaan voor hem gaan zingen. “Couzy bedankt, Couzy bedankt!’’ Ze haken de armen in elkaar, doen voor hem op muziek van het Militaire fanfarekorps de kozakkendans. Couzy ziet hier een aanzet voor een nieuwe ronde van dansen en hossen. Als dank, trakteerde hij de jongens en meisjes op een barbecue en een heerlijk biertje. Kijk zo aangeslagen waren zij door de gebeurtenissen in Srebrenica.

https://www.stelling.nl/kleintje/actueel/overzicht-actueel/de-helden-van-overste-karremans

Srebrenica Genocide

Servische bevelhebber Ratko Mladić en de bang Karremans commandant van Dutchbat, commandant van Dutchbat, laatst genoemde had de taak meegekregen om de Bosnische moslims te beschermen, wat resulteerde in een genocide van meer dan 8.000+ Bosnische moslims.

Facebook, 11 juli 2019

xhttps://www.facebook.com/watch/?v=906924516306546

De Dutchbat tapes

Defensie

Dutchbat commandant Thom Karremans vertrok naar Srebrenica ondanks stevige kritiek op zijn functioneren tijdens de grote eindoefening (eind 1994) in Duitsland. Dat zegt de toenmalige baas van Karremans, ex kolonel Jean Lemmen in de Zembla documentaire ‘De Dutchbat Tapes‘. Zembla toont voor het eerst de videobeelden van de oefening ‘Noble Falcon,’ die op de Duitse hei werd gehouden kort voor het vertrek naar Srebrenica. Zembla verkreeg deze video’s van het Ministerie van Defensie door een beroep te doen op de Wet Openbaarheid Bestuur (WOB).

Inzicht

Ik heb door mijn ervaring bij de parate troepen wel een bepaald inzicht gekregen hoe een commandant moet opereren binnen zijn staf en naar zijn compagnieën toe. Bij Karremans functioneerde het niet altijd, zoals ik dacht, dat het zou moeten zijn“, aldus Jean Lemmen, destijds Plaatsvervangend Commandant van de Luchtmobiele Brigade.

Hij stelt, dat Karremans voor de uitzending naar voormalig Joegoslavië niet formeel voor ontheffing is voorgedragen, al was de legertop wel op de hoogte van het slechte functioneren van de Dutchbatcommandant. Lemmen ‘Ik heb er ook vaak met Karremans zelf over gesproken. Dat leidde echter niet tot het in mijn ogen te behalen resultaat. ‘

Onvoldoende harde feiten

Lemmen besprak zijn twijfels over Karremans vervolgens urenlang met een vertrouwenspersoon, de chef legerstaf. ‘Ik had de indruk, dat men precies begreep, waar het over ging.” Toch waren er volgens Lemmen “onvoldoende harde feiten aanwezig‘ om tot een beslissing over te gaan. Lemmen ‘Uiteindelijk is Karremans gewoon aangebleven als bataljonscommandant.’

Borrel

In de documentaire is onder meer te zien hoe Karremans, tijdens de oefening, geïrriteerd raakt, wanneer de Servische ondercommandant ‘Vukovic‘ (gespeeld door een Nederlandse militair) niet op een afspraak verschijnt. Ook is te zien, dat hij een borrel drinkt met deze Servische commandant. Tijdens deze borrel maakt een weinig gezag uitstralende Karremans grappen over de Amsterdamse wallen.

Het drinken van de borrel werd tijdens de oefening al bekritiseerd. Een half jaar later dronk Karremans desondanks een borrel met de Servische commandant Mladic tijdens de val van de enclave. Deze beelden waren over de hele wereld te zien en leidde tot de nodige consternatie over Karremans’ zwakke optreden.

BNNVARA, 24 okt 2002

https://www.bnnvara.nl/zembla/artikelen/de-dutchbat-tapes

Thom Karremans interview, april 1998

Bart NijpelsPRO

Commandant Thom Karremans schreef ‘Who cares‘ een boek over zijn ervaringen in Bosnië in 1995.

Thom Karremans interview april 1998 from Bart Nijpels on Vimeo.

Vimeo, Saturday, May 14, 2016 at 2:01 PM EST

https://vimeo.com/166642491

Meer informatie
https://robscholtemuseum.nl/?s=Kleintje+Muurkrant
https://robscholtemuseum.nl/?s=Peter+van+Haperen
https://robscholtemuseum.nl/?s=Thom+Karremans
https://robscholtemuseum.nl/?s=Dutchbat
https://robscholtemuseum.nl/?s=Ratko+Mladić
https://robscholtemuseum.nl/?s=Hans+Couzy
https://robscholtemuseum.nl/?s=Jean+Lemmen
https://robscholtemuseum.nl/?s=Luchtmobiele+Brigade
https://robscholtemuseum.nl/?s=Prins+Willem+Alexander
https://robscholtemuseum.nl/?s=Koning+Willem+Alexander
https://robscholtemuseum.nl/?s=Srebrenica
https://robscholtemuseum.nl/?s=Potoćari
https://robscholtemuseum.nl/?s=Zagreb
https://robscholtemuseum.nl/?s=Compound
https://robscholtemuseum.nl/?s=Genocide
https://robscholtemuseum.nl/?s=Moslims
https://robscholtemuseum.nl/?s=WOC
https://robscholtemuseum.nl/?s=Wet+Openbaarheid+Bestuur
https://robscholtemuseum.nl/?s=Who+cares

1 Comment

  1. Dankuwel voor het herinneren, al schiet bij mij ook telkens het verhaal van Carlos Martins Branco door het hoofd, hij geeft een heel ander gezichtspunt dan wat in de Nederlandse media doorgaans verschijnt. https://www.globalresearch.ca/was-srebrenica-a-hoax-eye-witness-account-of-a-former-united-nations-military-observer-in-bosnia/731 en https://oud.afvn.nl/2007_1/afpag20_23.htm

Comments are closed.