Micha Kat – Mijn leven in 100 boeken: Epiloog

Mijn boek, waaraan ik meer dan twee jaar heb gewerkt, zal nooit worden uitgegeven – dat is althans mijn stellige verwachting. De reden daarvoor is schokkend: ik trek als journalist ten strijde tegen kindermisbruik door de elite. Omdat ik mensen als Joris Demmink, Jan Wolter Wabeke en Frits Huffnagel heb exposed, moet ik worden genegeerd en doodgezwegen, want elke vorm van (positieve) publiciteit voor mijn persoon zou mijn geloofwaardigheid doen toenemen, waardoor de kans, dat deze ‘elite‘ verder in de problemen komt, ook weer groter wordt. Dit is het spel, dat thans in Nederland wordt gespeeld, waarin de basisregel is – kort gezegd – dat er alleen over Micha Kat mag worden bericht in negatieve zin. Dat is een aantal jaren ook gebeur,d maar het effect daarvan is nu zo langzamerhand uitgewerkt – sterker: nog meer negatieve publiciteit zou nu door het sterk groeiende wantrouwen tegen de MSM juist weer in mijn voordeel werken. Ergo: er wordt nu helemaal niets meer over mij gezegd en of geschreven.

Ik ben natuurlijk niet het enige slachtoffer van deze huiveringwekkende stand van zaken, waarin mensen, die de staat, de macht, in de problemen kunnen brengen worden gemarginaliseerd, gecriminaliseerd, gepsychiatriseerd, geïnterneerd en wellicht in de toekomst nog erger: geëxecuteerd. Een stand van zaken, waarin hele land – niet alleen de cultuur, maar ook de politiek, de wetenschap en de rechtstaat – in gijzeling is genomen door pedofielen. We kunnen thans op basis van deze feiten drie dingen vaststellen. Een: al deze slachtoffers hebben inhoudelijk gelijk, want anders zouden ze nooit worden geconfronteerd met deze mate van terreur. Twee: we leven in een culturele dictatuur, die tot de ergste behoort uit de geschiedenis. En drie: een gevolg van deze staatsterreur is een vrijwel volledige culturele kaalslag, een verschroeide aarde situatie wat betreft de kunsten, want de ‘pro regime’ kunstenaars (als die al zouden bestaan) zijn per definitie geen kunstenaars en kunnen bijgevolg niets van waarde produceren. Wie kan zich iets voorstellen bij een ‘meester,’ die ‘schitterende portretten‘ maakt van mensen als Mark Rutte en Joris Demmink, een ‘Picasso van de pedo netwerken‘ of een ‘Visconti van de zaak Vaatstra‘? We zien het dagelijks om ons heen: er is geen kunst meer. Er zijn geen schilders meer, geen schrijvers, geen beeldhouwers: het is allemaal morsdood. Een mooi voorbeeld van deze stand van zaken is het reeds jaren geleden aangekondigde boek over MH17 van de ‘kwaliteitsschrijver‘ A.F.Th. van der Heijden. Het boek zal niet verschijnen, omdat het was bedoeld en opgezet als propaganda voor de zittende macht. Niet, dat de macht nu tegen propaganda is – ze hebben en kunnen niets anders -, maar omdat het verwoestend zou uitpakken voor de reputatie van Van der Heijden. In feite is reeds door het uitblijven van dit boek in een keer aangetoond, dat het hele overheidsverhaal rond MH17 een grote smerige leugen is.

Het boek over mijn leven kan natuurlijk wel worden uitgegeven als er een ‘regime change‘ komt, nadat de pedofielen zijn afgezet en verdreven en of berecht. Ik heb het dan ook nadrukkelijk met dat doel geschreven: voor de toekomst, als Nederland weer vrij is, misschien pas na 50 of na 100 jaar. Dan hebben mensen een uniek document in handen, geschreven ‘deep behind enemy lines‘ door een journalist, die over zijn leven en zijn werk vertelt in een pedo dictatuur die zo extreem was, dat hij de gevangenis werd ingesmeten en zelfs zijn land moest ontvluchten om uit handen te blijven van de satanische moordenaars in zijn vaderland. De 100 hoofdstukken zijn beschikbaar op de site van het Rob Scholte Museum en op een aparte website: https://mijnlevenin100boeken.com/. Daarmee is zeker gesteld, dat het werk zal worden bewaard. Dit alles dan natuurlijk los van de vraag, of ‘uitgeven’ in traditionele zin in deze tijd nog wel nodig is nu iedereen het boek kan lezen op internet.

Ik had nog veel meer hoofdstukken kunnen schrijven dan de 100. Op mijn lijst stonden bijvoorbeeld nog verhalen over de geboorte van mijn zoon, mijn echtscheiding, over vele vrienden en vriendinnen, die allemaal een ‘monografie’ zouden verdienen, over landen, die ik ook nog heb bereisd naast die nu zijn beschreven, zoals Roemenië, Tsjechië, Litouwen en India en ik had ook nog een apart hoofdstuk willen wijden aan alle advocaten, die ik in mijn leven heb versleten. Ik vind het nu bijna jammer, dat ik ga stoppen, want je hebt altijd die drang tot compleetheid, om alles te vertellen over je leven wat je de moeite waard vindt. Maar het is genoeg, zoals het nu is. Dit is mijn leven.

Meer informatie:
https://robscholtemuseum.nl/?s=Micha+Kat
https://mijnlevenin100boeken.com/
https://robscholtemuseum.nl/?s=Joris+Demmink
https://robscholtemuseum.nl/?s=Jan+Wolter+Wabeke
https://robscholtemuseum.nl/?s=Frits+Huffnagel
https://robscholtemuseum.nl/?s=Mark+Rutte
https://robscholtemuseum.nl/?s=A.F.Th.+van+der+Heijden

6 Comments

  1. Het is jammer, maar ook veelzeggend, dat er geen artikel aan mij is gewijd. Ik ben tenslotte degene, die het grootste justitiële schandaal uit de Nederlandse geschiedenis aan het licht heeft gebracht, iets wat mij mijn gezin, mijn vrienden, mijn huis en mijn gehele vermogen heeft gekost.
    Micha Kat is in vele opzichten schatplichtig aan mijn opofferingen, die veel verder gaan, dan wat hem is overkomen.
    Dat de MSM mij en mijn werk al tien jaar verguizen, dan wel negeren, is te begrijpen, maar dat Micha Kat, die ik lange tijd heb bewonderd en gesteund, geen letter aan mijn strijd tegen Demmink, Brouwer, en hun vazallen heeft gewijd, is schrijnend.

  2. Willem Jan Dankbaar 18 oktober 2019 at 13:20

    Het bericht hierboven is NIET van mij! Het is wel professioneel gedaan, want het lijkt wel of het mij is. Tot en met mijn avatar en wordpress website rechtiskrom. Blijkbaar zijn er minkukels aan het werk voor wie het opportuun is om identeitsfraude te plegen en ruzie te creëren.

  3. OK, ik vond de tekst ook wel HEEL erg stupide en over the top… en totaal onjuist dus zoals ik heb laten zien. Het is ZO jammer dat de ‘echte media’ in NL compleet worden verziekt en ontregeld door malicieuze debielen! Werkelijk IEDEREEN heeft geprobeerd mij onderuit te halen en kapot te maken via de meest weerzinwekkende acties -inclusief Willem Jan D. Alhoewel: ik moet EEN uitzondering maken en dat is Alexandra van Niburu.co! Wat ben ik blij dat ik ALTIJD het gelijk en de feiten (en de juridische overwinningen) aan mijn kant heb gehad, 16 jaar lang, zodat ik al deze laffe aanvallen gemakkelijk heb kunnen afslaan en de enige ben (met Alexandra) in de ‘echte media’ die nog overeind staat! Ik heb het al zo vaak gezegd: uiteindelijk gaat IEDEREEN die zich tegen mij keert ten onder. Dat is niet omdat ik Micha Kat ben, maar omdat al die mensen zich tegen DE WAARHEID keren!

  4. “Werkelijk IEDEREEN heeft geprobeerd mij onderuit te halen en kapot te maken via de meest weerzinwekkende acties -inclusief Willem Jan D.

    Waarvan akte. Dit is dus exact, wat ik bedoel te zeggen!

  5. Willem Jan Dankbaar 19 oktober 2019 at 08:47

    Bovenstaand bericht is ook niet van mij. Iemand pleegt identiteitsfaude. Ik raad Rob Scholte aan geen enkel bericht meer te plaatsen dat van mij afkomstig lijkt te zijn.

Comments are closed.