Linda | Marissa Klaver – Micky Hoogendijk ‘Ik heb ‘Ja’ Gezegd tegen Wilde Mannen, tegen Japan, Amerika (…) Een Waan Zinnig Leven Gehad’

28 juli 2026AdminBusinessplan, Gimmick, Home, Huis Ten Bosch, Interview, Locatie, Media, Portretten, Ridderboek0

Abonneer Nu
HOME
Trending
Life Style
Premium
Shop

Micky Hoogendijk ‘Ik Heb ‘Ja‘ Gezegd tegen Wilde Mannen, tegen Japan, Amerika (…) Een Waan Zinnig Leven Gehad‘

Het verhaal van Micky Hoogendijk (55) is al vaak door anderen verteld, in haar boek Los Laten blikt ze zelf terug op een intens leven. “Ik Wist, dat ik Moest Aan Kijken Wat Er in het Verleden Gebeurd Was, Anders Kon ik Niet Verder.”

“Hoe Langer Je Het bij Je Draagt Zonder Iets te Doen, Hoe Vermoeiender Het Wordt en Hoe Meer Pijn Je in Je Rug Krijgt”, zegt ze in gesprek met LINDA.

Een Camera

Micky Hoogendijk is een Gevierd Fotografe en Beeld Houwster, en exposeerde onder andere in Londen, Venetië en Los Angeles. Haar werken verkoopt ze wereld wijd. Te gelijker tijd zal een deel van Nederland haar met name kennen van haar rol in Goede Tijden, Slechte Tijden, ‘De Roddel Bladen’ en de aan slag, die in 1994 werd gepleegd op haar en haar ex man Rob Scholte. Dat weet ze maar al te goed, schrijft ze aan het begin van haar boek Los Laten. Maar waar eerder anderen woorden gaven aan haar levens verhaal, doet ze dat nu zelf.

De af gelopen decennia woonde de kunstenares in Japan, Brussel, Tenerife, Los Angeles, Austin en Brabant, maar nu is ze terug in haar geboorte plaats Amsterdam. Haar stads villa is een groene oase op loop af stand van het Vondel Park, waar in ze wordt om ringd door haar eigen kunst. In de tuin staan beelden, aan de muur hangt fotografie. Tijdens het interview lijkt de serene, jonge vrouw, die op ons neer kijkt uit de zeven tiende eeuw te zijn gestapt, op haar neus ring na, dan.

De camera, waar mee het alle maal begon, kreeg Micky van haar moeder Gine. “Mijn Moeder Maakte Iedere Achtste van de Maand een Foto van Mij, dus dat Waren Uit Eindelijk Duizenden Foto s”, vertelt ze. “Kreeg Je Weer Zo N HEMA Envelop Met Na Bestellingen.” Als ze na het over lijden van haar moeder in 2009 met haar ex naar Austin vertrekt, gaat ze dagelijks met Gine s camera de straat op. “Ik Zei Dan Mis Schien Niet ‘Moeders, We Gaan een Foto Maken’, maar Iedere Cel in Mijn Lichaam Voelde, Dat Wel Zo. Er Zat Liefde In Dat Object.” Binnen twee jaar wordt ze ontdekt, en wordt die liefde een succes volle carrière.

Micky Hoogendijk ‘Mijn Vrienden Zullen Me Niet Zo Maar de Hemel In Prijzen’

Een Boek Schrijven

Het is vaak de nieuws gierigheid, die haar tot nieuwe projecten brengt, schrijft ze in haar boek. Hoe werkt dit, en zou ik het kunnen? Dat geldt voor de fotografie, een rol in een soap, maar ook voor het schrijven van Los Laten. Ze begint de eerste hoofd stukken in Los Angeles, aan de beroemde Mulholland Drive.

“De Eerste Pagina s Rolden Er Uit, Al Vond ik Het Heel Zwaar. Tot ik Het aan Iemand Liet Lezen, die Zei ‘Ik Lees Niet Wat Je Voelt.’ Eerst Dacht ik, Ja Maar Het Staat Er Toch? Mijn Les Was Toen, dat ik Echt Terug Moest Gaan Naar het Gevoel Om het Goed te Kunnen Op Schrijven. Daar Door Besefte ik Ook, dat ik Dingen Had Weg Gedrukt, Niet Expres, Maar Onbewust. In Nederland Zag ik Vervolgens in Ééns voor Me Hoe een Vrouw bij de Jumbo Me Dan Zou Vragen naar Alles Wat Er Vroeger is Gebeurd. Toen Dacht ik, Never Nooit, Dat ik Dit Ga Doen.”

Tot de pijn in haar rug vijf jaar later steeds ondraaglijker wordt. Tijdens een retraite op het Thaise eiland Koh Samui beseft ze, dat het trauma, dat ze met zich mee draagt zich daar genesteld heeft. Er zit niets anders op, ze moet met al die pijn aan de slag. Het op schrijven is daar onder deel van. “Ik Wist, Dat ik Moest Aan Kijken Wat Er in het Verleden Gebeurd Was, Anders Kon ik Niet Verder.”

Mirjam en Micky

Micky werd geboren als Mirjam, in Amsterdam. Haar moeder werd zwanger van een donor en na dat haar partner hen verliet, waren ze jaren lang met Z N tweeën. Mirjam is een dromer, een zelf verzekerd buiten beentje, dat over tuigd is dat ze later beroemd zal worden. “Ik Wil Iets met Me Zelf Doen”, zei ze ooit tegen haar juf. Op haar zevende verhuizen ze naar de Achter Hoek, waar Gine Mirjams toe komstige stief vader leert kennen. Voor het jonge meisje, dat al tijd een vader heeft gewild, lijkt hun nieuwe gezin een positieve verandering. Tot op haar achtste het mis bruik begint. Als ze haar moeder er uit eindelijk over vertelt, wordt de relatie verbroken, maar later komen ze weer bij elkaar.

Af gelopen zomer is Micky met een vriendin in Alicante om aan haar boek te werken. ‘Je Wordt Steeds Zo Bozig Als ik Je Vraag naar Je Gevoelens Over het Mis Bruik’, Zegt Zij Tijdens die Reis. ‘Je Moet Het Alle Maal Op Schrijven.’ Die nacht droomt Micky, dat ze haar pete kind beschermt tegen mis bruik, waar door ze voor het eerst echt erkent, waar haar eigen gevoel van onveiligheid van daan komt. Zij is immers als acht jarige niet beschermd door de vol wassenen om haar heen.

Micky gebaart om zich heen. “Ik Heb Dit Alle Maal Neer Gezet Om Me Veilig te Voelen, Maar Het Blijft Lastig. Er Zit Onrust in Mij, die Minder is Geworden Toen ik Besefte, dat ik Mijn Leven in Eigen Handen Noest nemen. Er is Nu een Basis in Mij, Waar Niemand Aan Kan Komen, en Dat is Mijn Werk. Dat Klinkt Negatief, Maar ik Bedoel het Positief. Mijn Werk is Niet Alleen Wat ik Doe, Het is Wie ik ben.

In interviews wordt vaak gevraagd naar wat er is gebeurd, zegt ze. “Ik Vind Het Zelf Belangrijker Wat Je Er Mee Kunt Doen. Alle Sessies, Al Die Shit, die ik Heb Door Staan, Dat Werk. Als We Dat Niet Durven te Doen, Blijven We Alle Maal Mensen, die Vast Zitten. Ik Heb Dan Rug Pijn, Maar Vrienden van Me Hebben Ook Rare Pijntjes, Waar van ik Denk, Mis Schien Moet Je Ééns Kijken Wat Daar Zit. Ik Ben Er Van Over Tuigd, dat Dat met Elkaar Verbonden is, Daar is Niets Zweverigs Aan.”

Tijd voor Verzet tegen Schoonheid Normen, Vindt Tatjana Almuli ‘Industrieën Verdienen Miljarden aan Onze Onzekerheid‘

Groots en Mee Slepend Leven

Na de dood van haar stief vader besluit ze, dat het klaar is met die ‘Lieve, Zachte Mirjam’. Ze doopt zich zelf om tot Micky en weet, het leven van mijn moeder wil ik niet. ‘Bij [Mirjam] Zat Te Veel Pijn, en Micky Was Sterk, die Zou Niet Meer Over Zich Heen Laten Lopen’, schrijft ze. “Micky Was Heel Belangrijk”, voegt ze daar nu aan toe. “Zij Heeft Me Zelf Standig Gemaakt, Er Voor Gezorgd, dat ik Het Durf en Doe. Op Mijn Zes Tiende Woonde ik Op Kamers, ik Heb Al Tijd Mijn Eigen Bedrijven en Al Tijd Mijn Eigen Geld Gehad. Ik heb ‘Ja’ Gezegd tegen Wilde Mannen, tegen Japan, tegen Amerika (…) Ik heb een Waan Zinnig Leven Gehad.”

Dat begint als ze op haar acht tiende terug verhuist naar Amsterdam en daar kunstenaar Rob Scholte leert kennen. Hij is twaalf jaar ouder, maar ze wordt hals over kop verliefd. Micky sluit zich aan bij een onstuimig kunstenaars bestaan, dat nooit saai is, volgt hem naar Japan voor zijn exposities en speelt een belang rijke rol in zijn bedrijf. Hun leven is wild, maar dat is wat ze wil. “Door Wat ik Had Mee Gemaakt, Kon ik Dat Aan en Begreep ik Rob Goed.”

Presentator Gert Jan Dröge filmde des tijds hun huwelijk in de RoXY, een legendarische nacht club in Amsterdam. “Ik Zag Die Video Laatst Terug. Hij Vroeg Ons Wat We van het Leven Wilden, en Toen Zei ik ‘Wij Willen Groots en Mee Slepend Leven.’ Nu Zie ik een Gup Zitten, maar Ja, Dat Wilde ik Wel.”

De Over Leving Stand

Dat grootse leven komt er, maar ook veel tragiek. Als Micky 23 is, eindigt een zwanger schap in immens verdriet. Haar zoon Pepijn over lijdt vlak voor de bevalling. Wanneer zij en Rob op een jaar later in Amsterdam in de auto stappen, volgt een explosie. Ze is op dat moment weer zwanger en krijgt een mis kraam, haar man verliest zijn benen tot boven de knie. De daders zijn nooit gepakt, de redenen nooit achter haald.

Ter wijl Rob in het zieken huis ligt, komt alle verantwoordelijkheid bij haar te liggen. Ze is dan 24. “De Dag Na de Aan Slag Wilde Zijn Vader, Dat ik Alles Zou Over Dragen, Maar ik Dacht met Één, Nee. Ik Bepaal Wat Er met Mijn Man Gebeurt.”

Na drie dagen wordt hun bewaking stop gezet. Al snel blijkt, dat de pers geen grenzen kent in hun jacht op een scoop, ook niet in het zieken huis. “Je Moet Je Voor Stellen, een Fotograaf van de Privé Loopt In Ééns de Kamer Binnen, Ter Wijl Mijn Man Daar met Open Wonden Ligt. Nou, ik Ben Niet Vaak Boos, Maar Toen Wel. Hoe Haal Je Het in Je Hoofd? Het is Logisch, dat Kranten Hier Over Schrijven, maar Ze Hielden Geen Rekening Met Onze Paniek, Rob s Gevoel van Totale Onveiligheid. Ik Heb Toen een Portier van de RoXY Gebeld en Gevraagd ‘Wil Jij voor de Deur Zitten?’ Het Was Absurd, Nu Zou Dat Niet Meer Zo Gebeuren.”

In die jaren heeft ze naar eigen zeggen “Geen Tijd” om verdrietig te zijn, of stil te staan bij wat er gebeurt. “Na het Verlies van Mijn Zoon Was Mijn Op Lossing, ik Ga Hard Werken en Hem Heel Trots Maken. Een Schattige Gedachte. En Na de Aan Slag Kwam Mijn Man Er Veel Gehavender Uit dan ik, Hij Had Me Nodig, dus Was ik Er. De Boosheid, dat We Zijn Op Geblazen, die Mag Er Nog Wel Ééns Uit.”

Onder Die Woede Zit Namelijk Verdriet, en Daar Kun Je Pas Bij Als Je Eerst bij Die Woede Kan. Dat Blijft Moeilijk, Om dat ik Niet Weet Op Wie ik Het Moet Richten, ik Loop Al 33 Jaar Rond Zonder Antwoorden. Ik Zeg Al Tijd, Als Iemand Mij op Straat Ooit Nog Iets Probeert te Flikken, Dan Komt Het Er In Één Keer Alle Maal Uit.”

Binnen Kijken bij Micky Hoogendijk ‘Naast de Koel Kast Hangen Barbies in een Vogel Kooi’

Op Nieuw Beginnen

Haar huwelijk houdt geen stand, en op haar 26ste moet Micky voor het eerst uit vinden wat ze zelf wil. Zo als al tijd besluit ze haar nieuws gierigheid te volgen. Deze keer brengt die haar bij de rol van Cleo de Wolf in Goede Tijden, Slechte Tijden, een gecompliceerde, behoorlijk manipulatieve vrouw. “Om dat ik Jaren in het Buiten Land Had Gewoond, Wist ik Niet Eens Wat GTST Was. Maar Wat een Lol Heb ik Gehad, Twee Jaar Lang. Ik Werd Er Voor Betaald om Iets Nieuws te Leren, en Dan Had ik Ook Nog Eens de Leukste Rol. De Bitch is Ten Slotte Niet de Duivel Geworden Zonder Reden, dus Het Was Mooi Om te Zien Wat Er achter Haar Zat. “

Het acteren dwingt haar om gevoelens te onder zoeken en te door leven, al zijn deze niet van haar zelf. “Het Was Precies Wat ik Nodig Had”, beseft ze nu. “En Door Dat het Voor Werk Was, Had ik een Goed Excuus.” Ter voor bereiding op een scène, waar in ze moet huilen, verdiept ze zich in Cleo s verhaal. Ze blijken beiden geen vader te hebben. “Daar Door Ging ik Onbewust Toch Ook over Mijn Eigen Verhaal Na Denken. Ik Weet Nog, dat ik In Die Scène Moest Huilen, Zo Dra Er een Vork van de Tafel Viel, Dat Was Mijn Cue. En Dat Lukte, WOW. Hoe Wel ik de Tekst van een Ander Op Zegde, Gebeurde Er op Dat Moment Ook Iets met mij. “

In de twee jaar, dat ze ‘De Bitch’ speelde, nam ze die ook wel eens mee naar huis. “Soms Kwam Ze Goed van Pas. Bij Voor Beeld als Iemand in de Kroeg tegen Me Zei ‘Jij Bent Toch Dat Meisje van de Bom? Hoe Was Dat Dan?’ Nou, Dan Had ik een Kort Lontje, en Zette ik Iemand Wel Even op Zijn Plek. Die Hardheid Was een Pantser, ik Reageerde Zo, Om Dat het Pijn Deed. Je Kent Me Niet en Dan Ga Je Zo Maar Vragen naar Één van de Pijnlijkste Momenten van Mijn Leven? “

Mischa Blok over Zoek Tocht naar Moeder ‘Steeds Weer M N Eigen Verhaal Her Schrijven‘

Kracht in Kwetsbaarheid

Na haar vertrek bij de Soap verhuist ze naar Los Angeles om te acteren. Haar acteerdocent Eric Morris breekt tijdens de eerste groep les al dwars door al die hardheid heen. “Ik Kwam Binnen met een Stoer Verhaal, maar Hij Liet Me tegen Ieder Persoon in Dat Lokaal Zeggen, ‘I M A Little Girl and I Need to Be Loved.’ Hij Zei, Dit is het Verschil tussen Stoer Doen en Kwetsbaarheid. Je Zult Zien, dat het Laatste Je Veel Meer Gaat Brengen.”

Ze neemt zijn advies ter harte. Tijdens haar twee jaar in de VS merkt ze lang zaam aan, dat ze weer zachter en meer zich zelf wordt. Dat haar Amerika avontuur niet tot een grote Hollywood carrière heeft geleid, ziet ze niet als falen. “Het Belang Rijkste Was, dat ik Daar Alleen Micky Was. Zonder Verleden.”

De Verhalen van Micky Hoogendijk

Als ze terug keert naar Nederland om voor haar moeder te zorgen, doet ze dat met liefde. Na haar dood vertrekt ze met een camera en haar tweede man Adam Curry weer naar de Verenigde Staten. De liefde voor de man houdt geen stand, maar voor de camera wel. Het verandert haar leven en het wordt het medium, waar mee ze haar verhalen en gevoelens om zet in kunst. Via haar boek doet ze dit nu voor het eerst ook in woorden en dat maakt veel in lezers los.

“Thomas Verborgt, de Schrijver, Was Hier Laatst. Hij zei: ‘Micky, Je Stopt Het Al Jaren in Beelden, in Alles Wat Je Maakt, Maar Dat is Voor Mensen Toch Wat Abstracter. In Woorden is Het in Ééns Dicht Bij en Her Kenbaar, Daar Om Krijg Je Nu In Ééns Alle Maal Brieven en Berichten van Mensen, die Over Zich Zelf Zijn Gaan Na Denken.’ Maar Om Er Woorden Aan te Kunnen Geven, Moest ik het Trauma Wel Eerst Zelf Weer Kunnen Door Voelen en Stoppen met Mensen Maar te Blijven Beschermen. Dat Doe ik Nu Niet Meer, en Dat is Heel Bevrijdend.”

Het boek schreef ze voor zich zelf. “Het Was een Mega Onder Deel van het Werk. dat Me te Doen Stond en Dat Werk Stopt Nooit. Wel Ben ik Dankbaar, dat ik Op Mijn Leef Tijd Nog Iets Kan Bij Dragen Aan het Door Breken van de Schaamte. Wereld Wijd Krijgen Zo Veel Mensen te Maken met Seksueel Mis Bruik, ik Ben Daar Niet Bij Zonder In. En Toch Zullen Veel Mensen Er Nooit Over Praten. Ik Wil Daar Best een Voor Beeld in Zijn. Hoe Langer Je Het bij Je Draagt Zonder Iets te Doen, Hoe Vermoeiender Het Wordt en Hoe Meer Pijn je in Je Rug Krijgt.J

‘Los Laten’ van Micky Hoogendijk is Nu Verkrijgbaar.

Het Beste van LINDA. Direct in Je Mail? Meld Je Aan voor Onze Nieuws Brief.

Lisa Loeb over ‘Fop Feminisme‘, ‘Nederland Noemde Zich Zelf een Gids Land zonder te Onder Zoeken, of Het Dat Ook Was‘

GOED ARTIKEL? DELEN MAAR.

Marissa Klaver

Marissa Klaver is Senior Redacteur bij LINDA.nl en schrijft het liefst over boeken, cultuur en alles wat ze, nog, niet begrijpt. Ze woont samen met kat Pepiet en vijf honderd boeken in Amsterdam. Als ze niet aan lezen is, vind je haar in een restaurant of concert zaal.

Foto Frank Ruiter

Linda, 29 mei 2026

https://www.linda.nl/cultuur-media/interview/micky-hoogendijk-boek-leven-loslaten/