Theo Knippenberg – Toelichting op de OPEN BRIEF

Lieve Lezer,

Hoe is het mogelijk, dat in dìt land een wethouder met leugens en bedrog een belangrijk kunstenaar als Rob Scholte bewust slachtoffert om daarmee zijn eigen baantje veilig te stellen?
 Een wethouder, die daarna nog ‘haha’ grappen over deze kunstenaar maakt en met zijn collega yup-wethouder twittert over de schoenen, die hij lekker wel draagt en Rob niet (meer)…

Hier zijn de feiten:
Op 9 december 2014 heeft wethouder Pieter Kos van Gemeente Den Helder een overeenkomst gesloten met Rob Scholte en het Rob Scholte Museum.
De door Kos namens het College van B & W Den Helder getekende overeenkomst met ook de handtekeningen van aanwezige getuigen ligt voor me.
Ik refereer met name aan het laatste punt uit deze overeenkomst.
B & W geeft aan het Rob Scholte Museum toestemming om uit te breiden. Het gaat daarbij om ruimtes, waarvan de overeenkomsten met de vorige gebruikers ten tijde van ondertekening per 1 januari 2015 waren opgezegd en die intussen grotendeels leegstonden.

Voor Rob Scholte betekende deze uitbreiding, dat het Rob Scholte Museum de huidige 900 m2 naar circa 3000 m2 expositieruimte kon vergroten. De vervulling van een natte droom voor elke museumdirecteur en helemaal voor Rob, die met deze overeenkomst in z’n broekzak voortvarend te werk ging.
Van de afgesproken nieuwe ruimte van 2000 m2 is circa 1500 m2 inmiddels omgetoverd van een verwaarloosde donkere kelderruimte in een fraaie nieuwe lichte expositieruimte. Een gigantische klus, waar drie maanden lang met man en macht aan is gewerkt. Tentoonstellingen van binnen- en buitenlandse kunstenaars werden voorbereid en afgesproken. De eerste grote objecten, waar nu eindelijk plaats voor is, zijn al naar het museum getransporteerd en worden opgebouwd.
Een voorschot nemend op de volgens de gebruiksovereenkomst met de Gemeente te realiseren bibliotheek heeft Rob strekkende kilometers aan bibliotheekstellingen en tentoonstellingsvitrines aangeschaft sinds het akkoord tussen de Gemeente Den Helder en het museum werd gesloten. Om te helpen de werkeloosheid in Den Helder wat verder te bestrijden heeft hij ook meteen maar een complete lijstenmakerij overgenomen met inventaris. Er was genoeg ruimte voor en de expertise is aanwezig!
Ook zag Rob kans van een bevriend bedrijf een miljoen ansichtkaarten over te nemen van alle vóór 1945 (pas na 70 jaar zijn de rechten vrij) overleden kunstenaars (dus van Rembrandt tot Mondriaan) voor de verkoop in de eigen museumwinkel van het Rob Scholte Museum.
Daarmee is eigenlijk alle financiële onderbouwing al gegeven.
Rob staat met zijn eigen enorme kunstcollectie garant voor de nieuwe ontwikkelingen, vraagt geen cent subsidie en betaalt alles uit eigen zak.
En dat vindt allemaal plaats in een al sinds jaren leegstaand postkantoor in een snelkrimpende provinciestad, die te kampen heeft met een enorme winkelleegstand, algehele malaise en torenhoge werkeloosheid.

Daarna ontvouwt zich een horrorscenario. De wethouder blijkt de gemeenteraad nooit te hebben willen inlichten over deze door hem gegeven schriftelijke toestemming tot uitbreiding. Hij heeft deze passage bewust achtergehouden in zijn rapportage aan de Gemeenteraad. In de achterkamertjes van Den Helder ontstaat vervolgens een stemverhouding (16-15), die de overeenkomst met Rob eenzijdig verandert in een motie, waarin simpelweg de hele toestemming tot uitbreiding is weggeschrapt.
Om er helemaal zeker van te zijn dat de uitbreiding niet doorgaat, heeft de gemeente de opzeggingen van de betreffende (intussen al lang niet meer gebruikte) ruimtes schriftelijk teruggedraaid. Uiteraard zonder Rob daarvan op de hoogte te stellen en in de volle wetenschap, dat er intussen al volop aan die uitbreiding gewerkt is en wordt. Want de wethouder heeft zich, nà deze stiekeme terugdraaiing, nog door Rob laten rondleiden door de gerenoveerde ruimtes. Hij heeft Rob zelfs publiekelijk in de Commissie Stadsvernieuwing en Beheer complimenten over deze transformatie gemaakt.
Maar intussen had hij er wel voor gezorgd, dat de verbindende ruimte tussen het oude museum en de nieuwe uitbreiding niet leeg werd opgeleverd, zoals de afspraak was. Daarmee voorkomend, dat Rob die uitbreiding voor het publiek zou kunnen ontsluiten.

Kort samengevat:
Rob is met leugens en bedrog door de betreffende wethouder(s) verleid om enorm te investeren in een museumuitbreiding, waarvan zij vooraf hadden besloten, dat hij die niet màg en kàn ontsluiten voor het publiek.

Weggegooid geld. Verloren energie.
Slecht voor het Rob Scholte Museum! Slecht voor de Kunst in Nederland! En Slecht voor de stad Den Helder en voor vele liefhebbers van daarbuiten!
En opnieuw vooral veel scherven voor Rob Scholte, die er weer op een verschrikkelijke manier is ingeluisd.
Maar deze keer weet ik in elk geval wel door wie die scherven zijn veroorzaakt.
Ik heb alle correspondentie en alle zittingen van de Commissie en van de Raad, van begin tot eind gevolgd (behalve dan de ongelooflijke hoop schorsingspauzes in de achterkamertjes, waarna alles meteen weer anders werd). Een glimlachende burgemeester die het niet schijnt te deren dat een van zijn wethouders cruciale informatie achterhoudt voor de gemeenteraad. En tussen de (!!) geciteerde ‘anonieme mails’ door heb ik raadsleden stuivertje zien wisselen en anderen horen zeggen, dat ze niet mochten zeggen wat ze wilden zeggen. Het leek Moskou 1960 wel. Back to the USSR in de Kop van Noord-Nederland.

De Helderse Courant meldde vorige week (op basis van meerdere betrouwbare bronnen), dat dit College in Den Helder, en met name wethouder Kos, is aangetreden met een ‘zwarte lijst’ van hoge ambtenaren en anderen die moesten worden ‘weggewerkt’.
Je zou denken dat Rob Scholte daar ook op stond.

“Exit Scholte”, grapt wethouder Kos per SMS voor de vergadering naar de oppositie.
Hij lijkt na afloop heel tevreden met het behaalde resultaat.
En ik kan niet anders dan concluderen, dan dat Rob door dit gemeentebestuur van Den Helder welberekend, met vuil spel, is ‘kaltgestellt’. Kos’ eigen zelfvoldane reacties sindsdien in de publieke arena en op sociale media bevestigen die conclusie.
Hij heeft toch lekker bewezen, dat ‘zo’n kunstenaartje’ niet zo sluw is als hij.

Immers hij heeft gewonnen, want niet alleen de toestemming om uit te breiden, is verdwenen. Er is tegelijk, opnieuw geheel eenzijdig, een nieuwe eis toegevoegd. Als extra extra extra zekerheid een onmogelijk te realiseren eis.
Rob moet nu binnen tien weken (!!) een “haalbaar en uitvoerbaar businessplan met financiële onderbouwing voor een duurzame exploitatie van het pand als Rob Scholte Museum” presenteren aan het College van B & W. Zowel de absurd korte termijn als de subjectieve kwalificaties ‘haalbaar’, ‘uitvoerbaar’ en ‘duurzaam’ vind ik veelzeggend.
En Rob moet dat doen zonder dat de Gemeente enig kader heeft meegegeven. Zelfs niet duidelijk is, of het nu formeel gaat om een museum van 900 m2 of van bijna 3000 m2.
Ondanks een jaar lang aandringen in vele brieven heeft de Gemeente Rob nog niet eens inzage willen geven in de simpelste zaken als de energiekosten van het gebouw in de afgelopen jaren, de oude en nieuwe meerjarig onderhoudsplannen, de hoogte van de gemeentebelasting en de pachtvoorwaarden. Zelfs dat laatste niet.
Ook heeft de Gemeente aan Rob te kennen geven, dat ze ondanks haar contractuele verplichting daartoe niet van plan is het achterstallig onderhoud van de laatste vijftien jaar aan het gebouw weg te werken, die het resultaat is van vele jaren bewuste verwaarlozing ten bate van de indertijd voorgenomen sloop.
Daarnaast wil de Gemeente Rob verplichten zorg te dragen voor de volledige brandveiligheid, ook al is dit, zoals contractueel is vastgelegd, uitsluitend en alleen voor de verantwoordelijkheid van de pandeigenaar, dus wederom diezelfde Gemeente Den Helder.

Tenslotte, van Rob Scholte mag iedereen alles vinden, maar deze Rob Scholte is zonder enige twijfel één van de belangrijkste nog levende Nederlandse kunstenaars. Hij heeft bovendien een prachtige collectie met werk van andere bevriende kunstenaars opgebouwd voor zijn museum en -last but not least- ondanks die gruwelijke bom, en ondanks deze gruwelijke lokale wethouders, is Rob niet vervuld van enige bitterheid, maar van kunst. Dat had ik zo niet gered. En daarom zal ik hem steunen tot het bittere eind.
Rob belichaamt voor mij het verzet tegen de rancuneuze middelmatigheid en het daarmee gepaard gaande zinloze geweld!

Samen met honderdenenige andere Nederlanders sturen wij daarom vandaag een ‘Open Brief’ aan het College van Burgemeester en Wethouders van Den Helder.

Hoogachtend,
Theo Knippenberg

10 Comments

  1. L.C. Vermeer-Lagerveld 17 april 2015 at 10:43

    Zoals reeds eerder vermeld,ondersteun ik dit schrijven. Ik ben van mening dat het een kwestie is van WILLEN en niet van NIET KUNNEN om in deze een oplossing -dus een overeenkomst- tot stand te brengen, welke zowel voor Rob als voor de gemeente aanvaardbaar is.
    Den Helder op de kaart zetten hiervoor en wel zo snel mogelijk, deze kans niet voorbij laten gaan.!!!!

  2. Mijn steun ook….Heren ken uw zaken….Bij wie dat niet zo is , zal snel blijken….

  3. Wat zou het mooi zijn als er in den lande gezegd wordt: ‘Den Helder, dat is toch de stad waar het Rob Scholte museum staat!’
    Is Den Helder niet al negatief genoeg in beeld? !

  4. p.s. voor alle duidelijkheid: ik teken de open brief aan de gemeente!

  5. Gemeentebestuur van Den Helder, als het waar is wat hierboven staat, dan koester ik een grote minachting voor u. Zo ga je niet met mensen om.
    Het zou u sieren als u de fouten herstelt en toegeeft een mens slecht te hebben behandeld.

  6. Waar een wil is is een weg, Den Helder mag in haar handen knijpen met dit Museum!!! Hoe kunnen jullie zo blind zijn!!!! Vraag me af wat er voor persoonlijke belangen spelen, anders dan wat belangrijk is voor Den Helder zelf.

  7. Ik kom er ontzettend graag: Texel.
    En dat ik er voor door Den helder moet rijden neem ik dan op de koop toe. Ik moet wel. Want wees nou eerlijk; zelfs als de zo’n schijnt is het treurigheid troef in Den helder: hoge werkloosheid, veel leegstand, weinig aantrekkelijks.
    Maar het tij keert zich. hopelijk. Rob Scholte werpt de gemeente een museum in de schoot.
    Beste gemeenteraad, wees wijs, grijp dit met beide handen aan.

  8. Het is het inzichtloze en kleinburgelijke wat hier tentoon wordt gespreid. Schaamte voor mijn geboortestad. Juist daar waar een stad zich in kan onderscheiden zet men bij het grofvuil. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

  9. Jullie staan er gekleurd op Gemeente Den Helder. Wees trots op dit museum en de mensen die hun liefe voor de kunst op anderen overdragen. Een vlag met wimpel voor de stad.

  10. Het geval lijkt mij duidelijk een zaak voor de Rechter. Want daar waar bestuurders de fout ingaan en tegen schriftelijke afspraken in handelen, daar hebben we bestuursrechter voor en uiteindelijk zelfs de Raad van State. Het zal niet de enige keer zijn dat een gemeente door de Rechter op de vingers wordt getikt. Verder is het onthutsend om te vernemen dat overal in den lande geld uit het publieke domein of ten bate van deze wordt gezogen via de locale stromannen van Den Haag. Ik lees dat het Museum een unieke vrijplaats is. We herdenken de vrijheid elk jaar weer met 5 mei. Maar de mensen en politici die de kransen elke keer weer met een strak gezicht komen leggen hebben totaal geen weet wat ze zelf aan het aanrichten zijn. Wat ze doen om de vrijheid op welk terrein dan ook van ons af te pakken. De vrijheid is een utopie geworden en alleen de vogels vliegen nog van Oost naar West Berlijn naar een nummer van Klein Orkest. Wij worden echter gekortwiekt daar waar mogelijk onder het mom van bezuinigingen want politici hebben een hekel aan onze vrijheden en verworvenheden. Maar minister Hennis wil ondertussen graag met drones spelen. De lijst met gesmijt met geld over de balk is oneindig.

Leave a comment

Your email address will not be published.

*