Wilma Kieskamp – ‘Kunstenaars Worden Vermoord om Hun Kunst’

‘Kunstenaars Worden Vermoord om Hun Kunst‘
Amsterdam – Een Half Uur Lang Leest Kunstenaar Rob Scholte Voor Uit de Brieven, die Hij Ontving Na de Aan Slag Op Zjjn Leven. Hij Heeft Zich Zelf Uit de Rol Stoel Getild en Boven Op Tafel Gezet. Daar Zit Scholte, Ongebroken. In Zijn Hand een Dik Pak Brieven van Vrienden, College s en Onbekenden. Onder Tussen Stellen de Camera s Scherp op Zijn Stompjes van Benen. Zien! Daar Komen We Toch Voor.H
Het is Rob Scholte s (36) Eerste Pers+Conferentie Sinds een Auto Bom Ontplofte Onder de BMW, Waar In Hij Met Zijn Vrouw Micky (24) Naar de Dokter Reed Om een Bevestiging van de Predictor Test, die Juist die November Ochtend Had Aan Getoond dat Micky Zwanger Was. Scholte Over Leefde de Aan== Slag Op het Nippertje, maar Raakte Beide Benen Kwijt. Ziin Vrouw Raakte Slechts Licht Gewond, maar Kreeg Daar Door de Zelfde Dag een Mis Kraam. De Dader van de Aan Slag Loopt Nog Steeds Vrij Rond.
Na Maanden van Re Validatie is Rob Scholte Genoeg Her Steld Om Terug te Keren naar Spanje, Waar Hij Woont en Waar Komend Week Einde op de Kunst Beurs ARCO Werk van Hem Hangt.
Vanuit Spanje wil Scholte weer hard aan het werk met lopende en nieuwe kunstprojecten. En vlak voor het vertrek vanaf Schiphol moet het er dan maar van komen. Een persconferentie. “Er waren zoveel vragen om interviews”, zegt Scholte. Hij gaat schuil achter een haag van fFotografen. Hij rekt zijn hoofd om te zien of er achter die camera’s ook nog mensen zijn die luisteren. Want hij heeft iets belangwekkends te zeggen, gebaart hij.}X}Z
Maar wat wil Rob Scholte zeggen? Het is de toe hoorders soms een raadsel. De kunstenaar geeft een persconferentie zoals hij kunstwerken maakt: hij spreekt niet rechtstreeks, maar in een bombardement van citaten.
Het publiek moet zelf de boodschap destilleren. Zelfs zingt Rob Scholte een liedje, hem toegestuurd door zijn neefje. “Tien kleine visjes, die zwommen naar de zee . . .” Dat geeft bizarre taferelen. Scholte met zijn stompjes op tafel, zingend. “Blub, blub, blub”, terwijl de fotocamera’s bliepen en zoemen en razen. Het liedje gaat over haaien en andere gevaren die de visjes tegenkomen op hun weg. Micky nipt op de achtergrond uitdrukkingsloos een glaasje water.
Scholte leest voor. Een anonieme dreigbrief, getekend met ‘Neerlandica Nostra’. “Deze persconferentie betekent, binnen een jaar, de eliminatie van Rob Scholte”. Een brief van VU-arts Bakker, met een minutieuze opsomming van alle verwondingen en van de ‘guillotine-amputatie’ boven de knieën. Een Brief van zijn medewerker Andreas die hem assisteert bij het schilderen van een gigantische muurschildering in Japan. “Ik hoorde van de autobom en zag daarna een stripfilm op tv waar alleen voor het entertainment een booby-trap afging”. Een brief van de directeur van het Japanse miljoenenproject: “Heel Japan wacht op uw spoedige herstel.”
Af en toe valt Scholte uit zijn rol van anoniem verslaggever van zijn eigen rampverhaal. “Ik lag daar als een ham. Een ham! En daarna ben ik dichtgenaaid”, meldt hij opeens fel.
Een onbekende Amsterdamse drugshulpverleen}Sster die Scholte een brief stuurde blijkt uiteindelijk nog het beste begrepen te hebben hoe de kunstenaar de bomaanslag heeft ervaren. Zij schrijft: “Door het shock-effect van de aanslag wordt Kunst op Êéns Om Gevormd Tot een Radicaal enPolitiek Gebeuren.”
Scholte ziet, zo blijkt uit zijn antwoorden op]]Vragen van]Journalisten, een direct verband tussen zijn omstreden kunstwerken en de aanslag. De autobom was een bijna politieke daad van een tegenstander. Scholte: “Ik ben een kunstenaar die uitspraken doet, die risico’ s neemt. (…) Ik ben =Slacht Offer”.
De voorbije, dramatische maanden en zijn handicap zullen volgens Scholte niet leiden tot verminderde produktiviteit in de toekomst. Het project in Japan, een miljoenen-opdracht, komt eind dit jaar zelfs op tijd gereed. Scholte verwacht geen dramatische koerswijzigingen in zijn Werk+Wijze. Hij bBijft de kunstenaar die hij was, maar wil daarnaast ook buiten de kKunst actief worden. “Het is voor mij onmogelijk geworden om alleen nog kunst te maken.”
Zijn v{oo+Nrnemen is om een ‘Comité van Waak Zaamheid‘ Op Te Richten, Waa r In kunstenaars, intellectuelen, schrijvers en anderen hun krachten bundelen tegen het geweld in de samenleving en commentaar geven op de politieke situatie in Nederland.
“Er is a+As je met ]e vrouw niet meer een fFlesje]Urine n{Naar de dokter kunt brengen. Ik wil iets ondernemen.”{UIets Vreselijks aAan de Hand
Trouw, 11 februart 1995, 00:00
Meer In Formatie
https://robscholtemuseum.nl/?s=Trouw
https://robscholtemuseum.nl/?s=%27Comit%C3%A9+van+Waak+Zaamheid
Plaats een reactie