Cor Hendriks – Als het regent en de zon schijnt (18): De heksen dansen (with English summary)

Een geliefde bezigheid van heksen is dansen, zoals in Spanje:
‘Plou y fa sol,
Las brujas ballan.’
Ook op de Grieks sprekende eilanden van de Terra d’Otranto zegt men: ‘eχoréone e stiare’ (dansen de heksen). En ook in de omgeving van Venetië ‘balano le strie’.
In Godarville in Wallonië wordt gezegd:
‘Il pieu, il lû,
Les sorciers dinsent à Felû,
(een dorp in de buurt).’
Ook in de VS kent men het gezegde: ‘The witches are dancing’, net als in Estland, terwijl ze bij de Fin-Zweden dansen op de saunabrits, maar dat kan ook de kobold zijn. Volgens een Duitse spreuk uit Bienenbüttel (Kreis Ülzen) krijgen de oude wijven dan de danskriebels.

In Nederlands Limburg zegt men:
‘Als de zon schijnt en het regent,
dansen de heksen in de hel.’
En in Rijnland zegt men: ‘de Hexə danze on de Loft (in de tuin)’.

In een Deense sage dansen de elvenmeisjes (‘ellepiger’) in het woud op een open plek in de zonneschijn na de regen en vermaken zich daar uitstekend. Kuusi verwijst naar een ander Deens verhaal, dat ook meer weg heeft van een sage. Op een kleine woudhoogte bij Drejø woonde vroeger het ‘hyldefolk’, klein en groen. Ze waren te zien als het regende en de zon scheen… De hoogte steeg in de lucht op en lag op palen, ‘og de små grönne puslinger dandsede nok så muntert der inde (en de kleine groene kabouters dansten toch zo monter erin).’ In Cornwall is het wel een spreekwoord, dat de ‘piskies’ (= pixies = ‘kabouters’) dansen en bij de Est-Zweden zijn het de ‘skratten’ (Duits: ‘Schrat’). Mr. J. Buie uit Elgin (Schotland) beweerde als klein kind (d.i. 1883/84) de ‘fairies’ vaak te hebben zien dansen op de top van een heuvel achter Rothes (Morayshire), die de Downie Hill werd genoemd. Hij zag ze alleen in de ‘zonneregen’ dansen, anders nooit. Argyleshire (Gaelisch): ‘An t-uisge a sileadh, ‘s a ghrian a dearsaich, Bitheadh na daoine beag ri dannsadh (The rain dropping and the sun shining, The little men will be dancing)’.

English summary

A favourite occupation of the witches is dancing, as in Spain: When it rains and the sun shines, the witches are dancing. Also on the Greek speaking islands of the Terra d’Otranto the witches dance, as well as around Venice. In Godarville in Belgian Wallonia they say, ‘it rains, the sun shines, the witches are dancing at Felû (a nearby village). Also in the US they know the saying, ‘the witches are dancing’, as well as in Estonia, while with the Fin-Swedes they are dancing on the sauna-bench, but that might also be the goblin. According to a maxim from German Bienenbüttel the old women get the jive-jitters. In the Dutch province of Limburg they say, ‘when the sun shines and it rains, the witches dance in Hell, while in nearby German Rhineland they dance in the garden.
In a Danish legend the fairy-girls dance in the wood on an open space in the sunshine after the rain and have a jolly good time. Kuusi refers to another Danish story that also resembles more a legend: on a small forest height near Drejø there used to live the ‘hyldefolk’, little green people. They could be seen when it rained and the sun shone… The height would rise in the air, supported by pillars, and the little green goblins danced oh so lively in it. In Cornwall though it is a proverb that the piskies (= pixies) dance, and with the Estonian Swedes the ‘skrats’ (a kind of goblins) dance. Mr. J. Buie from Elgin (Scotland) claimed as little child (i.e. 1883/84) often have seen the fairies dance on the top of a hill behind Rothes (Morayshire), called the Downie Hill. He only saw them dancing during the ‘sun-rain’, not at other times. In Argyleshire they have a saying: the rain dropping and the sun shining, the little men will be dancing.

PDF:
Als het regent en de zon schijnt (18)