Olof Baltus – De Duinroos (4) Het Twaalf Jarig Verstand en Andere Poeha (1)
De Duinroos (4) Het Twaalf Jarig Verstand en Andere Poeha (1) Voor de dijkgraaf van Koedijk en diens zoon Matthijs, toekomstig Baljuw van De Vechtstreek. En weer deed Hans Meertens een vergeefse poging aan te meren aan de kikker voor het botenhuis van Muntjeswerf. Onbegonnen werk nog steeds. Het waterpeil viel gewoonweg niet langer in te passen binnen het menselijk denkraam. Zelfs Alva stond nu in de lange queue voor de veldkeuken te gillen om warme chocolademelk. ‘Met slagroom en een staafje bonbonbloc praliné puur, por favor’, weerklonk de smekende bede van de ooit zo wrede veldheer. Zware borsten, door toedoen van Margaretha van Parma inmiddels gedegradeerd tot marketentster, lachte hem uit. Midden in zijn, zou ik haast zo brutaal zijn te zeggen, misdadige tronie. In plaats van nog langer orders uit te voeren, priemde zij hem een metalen erekruis in de halsstreek. Dat was lachen gieren brullen voor het gewone voetvolk. ‘Kaasje’, gierden de Alkmaarse spionnen onder hen, daarmee Linea Erecta hun eigen ondergang bewerkstelligend. Reeds liet de Hermandad en meer in het bijzonder luitenant Gijlinks een woud aan zwaailichten aanrukken. En zelfs Ada van Holland, de buik vol van onvervulde alimentatie eisen schoof het slaapkamergordijntje op een kier … Meer lezen over Olof Baltus – De Duinroos (4) Het Twaalf Jarig Verstand en Andere Poeha (1)
Kopieer en plak deze URL in je WordPress site om in te sluiten
Kopieer en plak deze code in je site om in te sluiten