Een Cursus in Wonderen Een diepe vrede is voelbaar geworden. Een vrede, dus danig onaantastbaar, dat ik even weifelde er woorden aan te geven. Maar de vrede, die stilte is, kan niet verstoord worden. Ze is ook schoonheid, alle vormen verwijzen naar haar, de onveranderlijke achter grond van alle verschijnselen. Als ik in de war ben en onlust gevoelens ken, dan is ze er ook, dat is nu zonne klaar. Ze voelt als genade. Vijf dagen geen regen, en af gelopen dag veel zon met amper wind. Geluiden van vogels hadden zo’n unieke kwaliteit. Ik merkte het verschil op, toen ik in de tuin zat tussen de momenten, dat ik luisterde en de momenten, dat er alleen luisteren was. Als ik in de weg zat, dan vergaf ik me zelf dit onmiddellijk. Zo nam de genade weer bezit van bewust zijn. Het lezen in Een Cursus In Wonderen draagt hier stellig aan bij. Ik was gewaar schuwd, moeilijke taal, die vaak moeilijk te begrijpen is. Ik vind het prachtige taal met een wijze van formuleren, zo als ik nog nooit heb vernomen. Zin sneden, die niet begrepen worden, storen me toch niet. Er zit een metrum en poëzie in deze … Meer lezen over Joost Lips – Een Cursus in Wonderen