Vrijdag, september 2013 Vredestichter Casimir krijgt een spuitje van een arts, die hij maar één keer in zijn leven zal zien. Er zitten zes elementen in dat spuitje, die goed zijn tegen ziekten. Casimir is 14 maanden oud en kreeg eerder al twee spuitjes met tezamen veertien elementen, die goed waren tegen andere ziekten. Wat een grote jongen is het. Er is niets aan de hand. Hij huilt niet, bewegingloos neemt hij de injecties in ontvangst. Alle dingen worden helder en de wereld smaakt naar metaal. Hij praat zo graag, maar niet vandaag. Nu moet hij de hele middag slikken. Er komt een nare geur onder zijn oksel vandaan. Hij wordt moe en slaapt heel lang, tot diep in de zaterdagmorgen. Hij weet niet, wat er aan de hand is, maar er is iets. Of iedereen liegt tegen hem, want zijn buik doet zo pijn. Hij weet niet waar hij is en ook niet wie er bij hem is. Mama huilt en slaat op zijn gezicht. Mama krijst en dan is Casimir weg. Verdwenen in de ontsteking van een vlies op de zaterdagmiddag. Afgeschoten richting de einder in een damp van aluminium. Nergens zijn is geen optie. Nergens zijn is … Meer lezen over Hans de Booij – Aan Jeroen Pauw: De vaccinatie van Casimir