Stel dat er een bomaanslag op het leven van Jeff Koons was uitgevoerd en de gevierde Newyorkse kunstenaar wees in een talkshow vervolgens een van zijn naaste vrienden, een dichter met underground-status, aan als de hoofdverdachte. Je zou er donder op kunnen zeggen dat er vervolgens een mediacircus van mega-formaat zou losbarsten: als hongerige wolven zouden drommen verslaggevers zich op de stedelijke kunst-scene storten, geen galeriehouder zou de dans ontspringen, en binnen enkele weken lagen de etalages van de boekhandels vol met getuigenissen van betrokkenen, van de autobiografie van Jeffs tekenleraar op de highschool tot het relaas opgetekend uit de mond van zijn eerste schildersmodel. Net zoals inzake O. J. Simpson het geval was, zou de publiciteitshype aanzwellen tot een mondiale mediacycloon. Ook in Nederland zouden de kranten er, al dan niet via badinerende commentaren over het op hol geslagen karakter van het een en ander, bol van staan. Wat een contrast met de oorverdovende stilte die volgde op het optreden van kunstenaar Rob Scholte, verleden week donderdag bij Veronica’s actualiteiten-magazine Hagens. In dat programma stelde Scholte dat hij er ‘voor honderd procent’ van overtuigd was dat een jarenlange boezemvriend van hem betrokken was geweest bij de aanslag met handgranaat … Meer lezen over René Zwaap – De Amsterdämmerung van Rob Scholte