Update – Op 12 mei 1989 verscheen in NRC Handelsblad onder de kop ‘De cultuurkritiek van Joost Zwagerman – Kruideniers regeren de wereld’ een grote recensie van Joost Zwagermans ‘Gimmick!,’ die hem tot een van de bekendste auteurs uit de late twintigste eeuw zou maken. Laat ik beginnen met de – licht geredigeerde – tekst: ‘Zo zie je maar weer, als je goed om je heen kijkt vind je altijd wel iets, dat niet deugt.’ Dat zegt Walter Raam, de hoofdpersoon uit ‘Gimmick!’, de tweede roman van Joost Zwagerman tegen zichzelf, wanneer hij één etmaal op bezoek is bij een vroeger vriendinnetje, dat aan de academie van Florence kunst en restauratie studeert. Je kunt niet zeggen, dat de bedenker van dit zinnetje elke zelfkennis ontbeert. Raam, een 24 jarige kunstschilder, die voor zijn leeftijd opmerkelijk veel succes heeft bij collega’s en galeriehouders, heeft inderdaad een groot talent om op alles in zijn nabijheid iets aan te merken. Een paar voorbeelden uit het gedeelte, dat over Florence gaat. Het meisje probeert Raams korte verblijf in Italië zo aangenaam mogelijk te maken. Ze haalt hem stipt op tijd af van het station, ze vertelt over zichzelf en de stad, stelt hem voor … Meer lezen over Reinjan Mulder – Gimmick! De dubbele bodems in Zwagermans beste: Bij de dood van Joost Zwagerman (1963-2015)