Het is bijna symbolisch: deze column verschijnt op 11 september en gaat over Joost Zwagerman, die afgelopen week zelfmoord pleegde. Precies veertien jaar na de terroristische aanslag in New York wil ik de schrijver Zwagerman herdenken als bedreven, alerte, scherpe, wijze columnist en debater over de onderwerpen die in de grimmige wereld waarin Al-Qaeda zich manifesteerde, zo prangend actueel werden. Als opiniemaker over misstanden en kansen in multicultureel Nederland, over de fouten van linkse partijen die van hun idealen afdreven, over verkettering vanuit kringen van ‘weldenkenden’ en de dubbele moraal ten opzichte van het geloof, in het bijzonder de islam. En zo veel meer. Want Zwagerman zag alles, las alles en corrigeerde met verve elke stupiditeit in het ooit zo verkrampte, door politiek correcte dogma’s geplaagde integratiedebat dat na 11 september 2001 losbarstte. Hij behoorde tot de weinige schrijvers die niet bang waren zich uit te spreken over ongemakkelijke zaken die door velen vermeden werden. Over onderwerpen die nauw verwant zijn met de vrijheid van meningsuiting en die anderen lieten rusten: te controversieel en hachelijk. Want voor je ’t wist stond je te boek als Fortuynist of Wilderiaan: slecht voor de nering in een door links gedomineerd cultureel klimaat. De … Meer lezen over Nausicaa Marbe – Vaarwel Joost Zwagerman