Het laatste, dat ik over hem hoorde, betrof eigenlijk een nationale bekendheid, wiens naam me is ontschoten. Zwagerman zou hem (en de componist vertolker van onder andere ‘Moon over Bourbon Street’) in Vals licht te herkenbaar hebben afgebeeld als hoerenloper. Hoe het afliep, weet ik niet meer precies. Iets met een grof schandaal en wijzigingen in de zoveelste druk. In elk geval hadden de media wat te doen en las een respectabel aantal mensen weer eens een boek, al telde het maar een halve pagina. Voor je nog zou gaan denken, dat Joost Zwagerman en geeuw rumoer wat met elkaar hébben, is het maar gelukkig, dat die roman Vals licht (1991) het conflict tussen het hogere en het lagere thematiseert. De vormloze aanstichter tot dit drama is decennia eerder gelokaliseerd in Radiguets Le diable au corps (dat op de achterflap van Zwagermans debuut De houdgreep reeds ter sprake kwam): ‘Mijn liefde stelde alles in een vals licht.’ Zwagerman biedt in zijn meest recente werkstuk vaardig diverse verschijningen van dit beeld. Letterlijk, wanneer de hoofdpersoon Simon Prins op jeugdige leeftijd met zijn oog tegen een fietsstuur slaat, in de raamverlichting van de peeskamertjes, die prostitués als zijn geliefde Lizzie Rosenfeld moet … Meer lezen over Marc Kregting – De prinsenkinderen van Joost Zwagerman