Nog steeds geen dertig en toch deed en schreef hij al meer dan menigeen in een heel leven. Hij was redacteur van een tijdschrift, hij was voorman van een dichtersbeweginkje, hij schrijft kritieken ,hij stelde een bloemlezing samen, hij schreef een verhalenbundel, twee dichtbundels, en nu alweer zijn derde, omvangrijke roman Vals licht. Joost Zwagerman is erg productief en bovendien zoals ik de laatste tijd in verschillende kranten las, ‘alomtegenwoordig’. Het klinkt altijd wat misprijzend dat alomtegenwoordig, alsof het geen pas geeft om zich als schrijver anders dan door middel van het gedrukte woord kenbaar te maken. Toch is het een goede aanduiding voor het soort schrijver dat Zwagerman is. Van zijn romans gaat iets alomtegenwoordigs uit en misschien zelfs wel in de religieuze betekenis van het woord. Al vanaf zijn debuut, De houdgreep ( 1986) heerst Zwagerman als een soort god over zijn taal bouwsels. Glimlachend of juist hoofdschuddend, maar hoe dan ook van een afstand, ziet hij op zijn schepselen neer. Zij mogen zich uitleven in puberaal gedrag in kalverliefde, druggebruik of in seks, en hij kijkt als een wijze vader toe. Nu eens is zijn taalgebruik plechtig en traag, dan weer razendsnel, maar steeds is er de … Meer lezen over Janet Luis – Zware jongens in mosgroene Opels: Joost Zwagerman over prostitutie