Henrique Lasch parkeert zijn scooter naast een palm en ziet de hoge rozenstruiken naast de villa van de dokter aan de oceaan op Avenida Beira Mar nummer 39. De deur van de wachtkamer staat op een kier. Het is 14 uur, er zit niemand. Een dunne zoete geur vult de ruimte. Henrique zoekt de energie, die hij zelf mist. Drama, trauma en wanhoop zijn onmisbaar voor verandering. De deur gaat open. Zijn gedachten worden onderbroken. De dokter staat in de deuropening met een vriendelijk neutraal gezicht. Ze steekt haar hand uit en zegt: ‘Patricia Cabral.’ De goudsmit Lasch schrikt zichtbaar. Hij herkent de mannenverslindster, in hoe ze hem de hand schudt. ‘Lasch’, zegt hij. ‘Henrique Lasch.’ ‘We hebben elkaar nog niet ontmoet. Komt u binnen.’ De arts loopt achteruit en draait naar haar spreekkamer. ‘Wat kan ik voor u betekenen?’ Ze wijst naar een stoel. Henrique gaat zitten en ziet het Japanse ontwerp van de tuin bij de vijver. Zwart oranje vissen zwemmen in een koele schaduwhoek. De dokter draagt een wit zijden hemd losjes boven een leren broek en zwart wit kekke design sportschoenen. Ze neemt galant plaats achter haar bureau. Een diamant bengelt aan een dun kettinkje om … Meer lezen over Hans de Booij – De wonderbaarlijke wederopstanding van Paolo Lasch (1.1)