Gerard de Lairesse schreef in 1707 ‘Het Groot Schilderboek’. Daarin vergeleek hij de verf op Rembrandts schilderijen met ‘drek’. In 1715 sneden Amsterdamse gemeentebestuurders aan alle kanten grote stukken af van Rembrandts Nachtwacht. Het doek werd aangepast aan de plaats waar het moest hangen op het nieuwe stadhuis. Ingeklemd tussen twee deuren. Twee complete figuren werden achteloos afgesneden van een van de grootste kunstwerken die de mensheid ooit heeft voortgebracht. Rembrandt was immers een armoedige kunstenaar, die niet eens een business plan had. In 2015 vierden gemeentebestuurders driehonderd jaar hoogwaardig kunst- en cultuurbeleid in de Lage Landen met een poging om het Rob Scholtemuseum gelijk te maken met het Helderse maaiveld waar niets bovenuit mag steken. Een van Nederlands grootste nog levende kunstenaars verdomde het namelijk, om zijn werk ingeklemd tussen twee deuren op te hangen in het nieuwe stadhuis, dat op de plek van zijn drekkige museum moest komen. De crème de la crème van kunstminnend Nederland ondertekende bij honderden een open brief; “Om voor buitenstaanders onbegrijpelijke lokale politieke redenen dreigt een jong museum ten onder te gaan, een museum waarvoor intussen een breed plaatselijk, regionaal, landelijk en internationaal draagvlak is ontstaan”. Wat de buitenstaanders niet begrepen, is dat … Meer lezen over Dick Berts – Businessplan voor Rob Scholte (inspelen op de wensen van het volk)