Joost Zwagerman: lieve jongen uit Alkmaar Er is, denk ik, geen gelegenheid, waarbij de geschiedenis zich zo nadrukkelijk opdringt als bij het overlijden van mensen. En dat geldt zowel voor de kleine, persoonlijke geschiedenis, die je met elkaar deelde, als voor de Grote Geschiedenis. Zo heb ik sinds het overlijden van Joost Zwagerman voortdurend beelden op mijn netvlies van L’Entree, de bar in de Reguliersbreestraat, die begin jaren negentig gold als de hotspot van de jonge creatievelingen. Het was de tijd van de cocaïne en de daarbij behorende onbeschaamde ambities, van Bright Light Big City van Brett Easton Ellis, Tom Wolfes Het Vreugdevuur der IJdelheden en van het Amerikaanse maandblad Vanity Fair – toen op zijn best en meest arrogant. Ik zie ze nog staan, rokend en drinkend, in het wazige gouden licht, dat sinds het rookverbod in de horeca voorgoed verleden tijd is. Al die twintigers, allemaal vol van zichzelf en hun plannen. Kunstenaars als Peter Donkersloot en Rob Scholte; fotografen als Peter Gramberg, filmmakers als Theo van Gogh, Haagse Post journalisten als Ad Fransen en Henry de By, en schrijvers zoals Martin Bril en Joost Zwagerman. Rijk en beroemd zouden ze worden, de wereld veroveren met hun rauwe, … Meer lezen over Annejet van der Zijl – Joost Zwagerman: lieve jongen uit Alkmaar + KunstNetTV – Waarom Joost Zwagerman Alkmaar verliet + HALStad Centraal – Gedenksteen Joost Zwagerman onthuld