Micha Kat – Lees mee met vluchteling Micha Kat (52): Robert Harris | Ghosts + Sebastian Faulks | Engelby

Deze beide boeken van de twee absolute superstars van de Engelse moderne litteratuur behandelen een thema, dat ook beslissend is in mijn leven: schijn en werkelijkheid, of liever: schijn versus werkelijkheid. Het boek van Harris gaat over een professionele ghostwriter: een mengvorm van journalist en schrijver, iemand, die in samenwerking met een bekend persoon zijn ‘levensverhaal’ optekent. Nadat hij een aantal bestsellers op zijn naam heeft gebracht over de levens van bekende muzikanten en entertainers, wordt hij ‘uitverkoren’ het leven op te tekenen van de juist afgetreden PM van Great Britain. Zijn voorganger kwam om het leven onder zeer verdachte omstandigheden en direct wordt duidelijk: in het leven van deze politicus zitten een of meer enorme lijken in de kast, die nooit naar buiten mogen komen. Met andere woorden: van de ghostwriter wordt verwacht, dat hij een positief, propagandistisch en leugenachtig beeld optekent van de ex PM, dat haaks staat op de waarheid. De man reist af naar de VS, waar de ex PM resideert in een luxe villa van de directeur van de uitgeverij, die zijn memoires zal gaan brengen en die rekent op miljoenen verkochte boeken. Juist als hij aan zijn klus wil beginnen, komt in het nieuws, dat de ex PM de opdracht heeft gegeven voor de arrestatie van drie Engelse staatsburgers (‘terroristen’) in Pakistan, die vervolgens door de Amerikanen zijn gemarteld, waarbij een van hem om het leven komt. De zaak wordt opgepakt door het International Criminal Court in Den Haag en de man riskeert arrestatie en berechting. In de broeierige en paniekerige sfeer van de villa, waar hij woont met zijn vrouw en een staf assistenten wordt stap voor stap de afschuwelijke en verbijsterende waarheid duidelijk: de ex PM blijkt reeds in zijn studententijd op Cambridge ‘gerekruteerd’ door de CIA om niet de belangen te dienen van GB, maar van de USA. Het is dus een ‘ghost’, die een compleet andere, geheime, agenda dient, dan die waarvoor hij is verkozen en aangesteld. De rekrutering vond plaats via zijn echtgenote, die door de CIA als een honeytrap op hem blijkt te zijn afgestuurd in zijn studentenkamer. Vanaf dat moment stijgt hij op de golven van ‘mysterieuze krachten’ en gedragen door de laaiend enthousiaste media, die geen kwaad woord over hem willen horen hoger en hoger in de politieke hiërarchie tot dus de deuren van Downing Street 10 zich openen.

Het boek verscheen in 2007, vlak na het aftreden van Tony Blair als gevolg van zijn bedrog in opdracht van de VS (de ‘weapons of mass destruction’ van Saddam Hoessein) om de oorlog tegen Irak mogelijk te maken. Harris was als politiek reporter een insider en er bestaat weinig twijfel over, dat het boek in werkelijkheid over Blair gaat en zijn demonische ‘CIA vrouw’ Cherie. We lezen op Wikipedia: ‘So astonishing are the implied allegations of the roman à clef that, had it concerned a lesser figure and were Harris a less eminent novelist, Britain’s libel laws might have rendered publication impossible, Harris told The Guardian before publication’. En: ‘The New York Observer, headlining its otherwise hostile review The Blair Snitch Project, commented that the book’s “shock-horror revelation” was “so shocking it simply can’t be true, though if it were it would certainly explain pretty much everything about the recent history of Great Britain’. Juist om deze explosieve en tegen het ‘officiële verhaal’ ingaande inhoud is het boek door de media gekraakt en relatief onbekend gebleven, ondanks de verfilming in 2010 door Roman Polanski met Pierce Brosnan als de ‘Tony Blair’.

Lees mee met Micha Kat Sebastian Faulks | Engelby

Lees mee met Micha Kat: Sebastian Faulks | Engelby

Het boek van Faulks gaat ook over een student op Cambridge, een ‘weirdo’ uit een lower class family, die zijn sociale en seksuele onmacht en frustratie over onder meer de bullying op high school botviert op de ‘vrouw van zijn dromen’ door haar te vermoorden. In de gesloten wereld van de elite universiteit weet hij aan verdenking te ontsnappen, maar jaren later als hij carrière heeft gemaakt als journalist wordt hij alsnog in de kraag gegrepen. Zijn hele omgeving – zijn werk, zijn vriendin – hebben geen idee met wie ze werkelijk te maken hebben: een (serie)moordenaar, die waarschijnlijk zelfs meerdere slachtoffers heeft gemaakt. Een perfecte ghost, dus achter diens ‘theatervoorstelling’ van good guy gaat een afschuwelijke en weerzinwekkende werkelijkheid schuil.

Deze confrontatie tussen schijn en werkelijkheid heeft mijn leven vanaf het begin sterk bepaald. Zijn mijn ouders wel echt mijn ouders? Is mijn zoon wel echt mijn zoon? Alles wat mijn ouders mij hebben verteld over hun verleden en over de oorlog, is dat de waarheid of is het allemaal made up om de waarheid te verhullen en onderdrukken? Naarmate ik meer inconsistenties en gaten aantrof in deze verhalen groeide mijn twijfel. For instance: mijn vader vertelde – een van de weinige dingen over de oorlog -, dat hij net als zijn twee broers als Joodse jongetje uit Amsterdam was overgebracht naar een boerderij in het oosten om daar als ‘katholiek kind’ tussen de katholieken te ontkomen aan de holocaust. Zo’n verhaal spreekt je als kind natuurlijk erg aan, maar mijn vader heeft die boerderij nooit willen laten zien. Ik heb vaker geschreven dat mijn obsessie met de waarheid hier zijn wortels heeft – en daarmee dus ook mijn latere carrière als ‘complotdenker’. Ik ga hier nu niet beweren, dat mijn ouders ‘ghosts’ zijn, zoals de hoofdpersonen in de hier beschreven boeken, maar toch… De waarheid kan compleet anders zijn, dan die waarmee ik geacht werd (en word) te moeten leven.

Het ontmaskeren van ‘ghosts’ is de meest politiek incorrecte, gehate en ook de gevaarlijkste, bezigheid, die er bestaat. Honderden mensen – onder wie natuurlijk heel veel journalisten, maar ook wetenschappers en klokkenluiders – hebben het met de dood moeten bekopen. Joris Demmink is natuurlijk een perfect voorbeeld van een ‘ghost’, maar ook Mark Rutte is er een en Emmanuel Macron – ook zij zijn duidelijk ‘gerekruteerd’ door ‘hogere machten’ op precies dezelfde wijze als de PM in het boek van Harris. Sterker: alle politici, die in posities van grote macht geraken zijn het! Koning Willem en George Soros zijn het ook. En nu we toch bezig zijn: niet alleen politici, maar ook de meeste wetenschappers, journalisten, rechters, ambtenaren… En dat is er precies de reden van, dat de wereld as we know it nu tot een einde komt. Want hoe kan de wereld nog functioneren als een PM niet de belangen dient van zijn eigen volk en land? Als een arts er niet is om je te genezen, maar om je te vergiftigen in opdracht van big pharma? Als een journalist er niet meer is om je te vertellen hoe iets echt zit, maar om je voor te liegen in opdracht van duistere krachten? Als scholen en universiteiten niet langer opleiden, maar brainwashen? Dat gaat dus ‘goed’ tot een bepaald moment, het moment, dat het niet meer goed gaat. En dat moment is nu gekomen.

Meer informatie:
http://robscholtemuseum.nl/?s=Micha+Kat
http://robscholtemuseum.nl/?s=Tony+Blair
http://robscholtemuseum.nl/?s=Joris+Demmink
http://robscholtemuseum.nl/?s=Mark+Rutte
http://robscholtemuseum.nl/?s=Emmanuel+Macron
http://robscholtemuseum.nl/?s=Koning+Willem
http://robscholtemuseum.nl/?s=George+Soros

Leave a comment

Your email address will not be published.

*